Αμαλίας 40, μια πληγή της Αθήνας της κρίσης κλείνει ύστερα από 12 χρόνια

Μια εικόνα από το μέλλον: αγνώριστο το κτίριο της λεωφόρου Αμαλίας 40, όπως θα διαμορφωθεί μέσα στα επόμενα χρόνια. Στο βάθος διακρίνονται οι Στύλοι του Ολυμπίου Διός.

Είχε καεί ολοσχερώς στις 5 Μαΐου του 2010, εκείνη την τραγική ημέρα που σημαδεύτηκε από γενικευμένα επεισόδια και βανδαλισμούς και, δυστυχώς, την αδιανόητη απώλεια των τριών εργαζομένων της Marfin. Ο λόγος για το κτίριο γραφείων στο νούμερο 40 της λεωφόρου Βασιλίσσης Αμαλίας, στο ύψος του αγάλματος του Μεγάλου Αλεξάνδρου, πολύ κοντά στους Στύλους του Ολυμπίου Διός. Τεσσάρων ορόφων, με δύο υπόγεια και δώμα, είχε κατασκευαστεί το 1977 και μέχρι την πυρκαγιά το (ενδιαφέρον αρχιτεκτονικά) κτίριο ήταν μισθωμένο στο υπουργείο Οικονομικών. Το 2019, ύστερα από πλειοδοτικό διαγωνισμό, το ακίνητο πουλήθηκε στο ισραηλινό fund ανάπτυξης ακινήτων ΖOIA, εγκαινιάζοντας έναν νέο κύκλο ζωής.

Αμαλίας 40, μια πληγή της Αθήνας της κρίσης κλείνει ύστερα από 12 χρόνια-1
Απόψεις από το εσωτερικό (αριστερά) και την πίσω όψη του κτιρίου, όταν με το καλό ολοκληρωθούν οι εργασίες ανακατασκευής.

Για τη ριζική ανακαίνιση του κτιρίου επιλέχθηκε η Α&Μ Architects ύστερα από κλειστό διαγωνισμό μεταξύ γνωστών ελληνικών γραφείων, με στόχο τη δημιουργία ενός σύγχρονου κτιρίου γραφείων που να συνομιλεί με το ιδιαίτερο οικοδομικό περιβάλλον, στα όρια της Πλάκας και σε άμεση επαφή τόσο με σημαντικά αρχαιολογικά μνημεία όσο και με τον Εθνικό Κήπο. Οπως μου εξηγεί η αρχιτέκτων Μαρίκα Μαυρολέων, επικεφαλής του τμήματος ντιζάιν της Α&Μ Architects, χαρακτηριστικά των νέων όψεων είναι η εκτεταμένη χρήση υαλοπετασμάτων, καθώς και ενός επιπρόσθετου μεταλλικού συστήματος σκίασης περιμετρικά, έτσι ώστε να ενισχυθεί η ενεργειακή απόδοση του κτιρίου, αλλά και να διασφαλισθεί η πανοραμική θέα προς το ιστορικό κέντρο, τους Στύλους του Ολυμπίου Διός και τους κήπους του Ζαππείου.

Αμαλίας 40, μια πληγή της Αθήνας της κρίσης κλείνει ύστερα από 12 χρόνια-2

Η Αθήνα διαθέτει αναλογικά ένα πολύ μικρό ποσοστό σύγχρονων γραφειακών χώρων σε σχέση με άλλες δυτικές μητροπόλεις. Τι θα κάνουμε τα εκατομμύρια τ.μ. πεπαλαιωμένων κτιρίων γραφείων που μας κληροδότησε η μεταπολεμική παραγωγή; «Ζούμε σε μια χώρα που έχει μεγάλη κληρονομιά εμπορικών κτιρίων, κυρίως από τη δεκαετία του ’70», λέει η κ. Μαυρολέων. «Για πολλά χρόνια η ελληνική αγορά επένδυε σε νεόδμητα κτίρια νέων προδιαγραφών, αποφεύγοντας την επαναχρησιμοποίηση υφιστάμενων. Την τελευταία δεκαετία, όμως, και μαζί με την κρίση, η ζήτηση νέων γραφειακών κτιρίων σε κεντρικές περιοχές έστρεψε επενδυτές στο να εκμεταλλευθούν υφιστάμενα ιστορικά κτίρια στο κέντρο της Αθήνας, επενδύοντας στην πλήρη αναδιαμόρφωση και αναβάθμισή τους, τόσο αισθητικά όσο και ενεργειακά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το κτίριο της Αμαλίας 40. Οι Ισραηλινοί επενδυτές της εταιρείας ΖΟΙΑ ανέθεσαν στο γραφείο μας την πλήρη αισθητική και ενεργειακή αναβάθμιση του κτιρίου, θέτοντας ως βασικό κριτήριο σχεδιασμού τη βιωσιμότητά του. Εφαρμόζουμε, λοιπόν, εξελιγμένες προδιαγραφές, τόσο για την πρόσοψη όσο και για την ανανεωμένη λειτουργία του κτιρίου». Στο καλύτερο δυνατό σενάριο, οι εργασίες αναμένεται να ξεκινήσουν προς το τέλος του χρόνου. Σε κάθε περίπτωση, μια ανοικτή πληγή σε ένα ευαίσθητο μέτωπο κτιρίων, στην καρδιά της Αθήνας, αναμένεται να κλείσει.

Επιμέλεια: Μαργαρίτα Πουρνάρα 





Την είδηση τη βρήκαμε ΕΔΩ